Ay Şahitti...

Seni kaybettiğim günün ertesi sabahı.. İmtihan bu ya anneannemizde hastanede.. (Seni sordu hala hastanede dedim. Söylemeyeceğim ona..) Geldi mi hep üst üste işte.. Eve gitmek çok zordu.

Yürüdüm yollar uzasın diye ama kardeşin için mecburum annem.. Anlattım olanları garip garip sesler çıkardı. Kucağıma öyle bir yerleşti ki sıcaklığıyla uyumuşuz ikimiz de ta ki ben çığlık çığlığa uyanana dek.. Haylaz' la vedalaşıp kör karanlıkta düştüm yollara.. Gözlerimde yaşlar sabah 06:30 gibi İstanbul da idim. Yine o bir yere sığamama hissi enseme yapıştı. Atladım taksiye doğru sahile..

Neredeyse insan yoktu. Martılar tepemde hiç hiç susmuyordu. Köpekler önce çok havladı. Sonra etrafımda oturup beklediler. Ve ben dua istedim. Gökte ki aydan, uçan kuştan.. Aklımın kaygısını, kalbimin sancısını sen anla

Bozo'm.. 14.12.2025