Bozo şimdi yanımda olsa..

Bozo şimdi yanımda olsa..

O tombul gövdesiyle kucağıma çıksa, başını göğsüme yaslasa, ben de hiç bırakmasam. Saatlerce öpsem, doya doya sarılsam.. İçime çeke çeke  kokusunu uyutmasam yine onu..Tüylerinin yumuşaklığı hala ellerimdeymiş gibi geliyor bazen. 

Bozo benim oğlumdu. Kalbimin sessiz sesi.. Onun sıcaklığı her şeyi unuttururdu. Şimdi burada olsaydı, onu öpüp gözlerinin içine bakarak

“ Sensiz hiç olmuyor Bozo” derdim. Ve o gözlerini kapatıp usulca mırlardı. Çünkü bilirdi, çok sevildiğini her hücresiyle hissederdi.

Günler geçtikte özlem daha da artıyor. Onun varlığı yokluğundan çok daha güçlü. Kalbimde, gözümde, hayalimde hep benimle…