Güzelliğini Nazardan Sakladım, Şimdi Tüm Dünyayla Paylaşıyorum

Bozo’ suz beş gün oldu… Her şey eksik. Bu eksikliğin içinde anılar o kadar güçlü ki, her biri bir fotoğraf gibi gözümde canlanıyor. Bozo çok güzeldi. Sadece bana göre değil, gerçekten çok fotojenikti. Fotoğraflarını görenler kartpostala benzetirdi. Tombuldu. Kocaman gözleri, kırık kulaklarıyla herkesi kendine hayran bırakırdı. Ama ben onun güzelliğini enerjisine inandığım nazardan hep saklamak istedim. Sosyal medyada paylaşmaktan çekinirdim.

Arada bir dayanamaz bir fotoğraf koyardım ama içim hep huzursuz olurdu. “Göze gelir, bir şey olur” diye korkardım. Çünkü o benim pamuk oğlumdu.. Aşk oğlum.. aşkım oğlumdu. Ve sadece bize ait kalsın isterdim.

Arkadaşlarım hep “ Bir Instagram hesabı aç, o kadar tatlı ki” derdi. Ben hiç istemedim. Bozokalabalıklarda değil, kalbimin en özel köşesinde yaşasın istedim.  Ama şimdi.. Hayat ne garip bir hesap yapıyor. Onun ardından, onun adına kurulan bu sayfayı, blogu, siteyi en güzel fotoğraflarıyla süslüyoruz. Eskiden sakındığım o kareler şimdi, onun adını yaşatmak için birer anı oluyor.

Bozo artık sadece benim değil, onu tanıyan, seven, onunla tanışan herkesin kalbine dokunan bir can olacak. Bazen düşünüyorum.. Belki de Bozo’ nun ışığı hep paylaşılsın, sevgi büyüsün, başka canlara yol olsun diye bu kadar parlıyordu.