İyi İnsanlar Hala Var…

Dün gece sabaha karşı uyudum. Sitenin son hazırlıkları… Her detayıyla ilgilendim, seçtiğim her yazıya, her fotoğrafa bir damla gözyaşı karıştı. Aynı anda hem en derin acıyı, hem en yüksek mutluluğu yaşamak nasıl mümkün oluyor, hala anlayamıyorum. Kelimelerle anlatması çok güç…

Yükseldiğim yer gökyüzü, düştüğüm yer zemin bile değil, yerin kat kat altı… Bozo ilearamdaki bağ sadece insan ve bir hayvan arasında değil, başka bir düzlemde kurulmuş bir sevgi bağıydı. Sanırım bu yüzden onu tanımayanlar bile kalbinde hissediyor şimdi. Dün gece yaşadıklarım bunun en güzel kanıtıydı. Hiç beklemediğim bir anda öyle bir sürprizle karşılaştım ki, ağlamaktan gözlerimin hala şişi inmedi. Bugün aynaya her baktığımda bu şiş gözlerimi fark ediyorum ama bu kez içimde bir burukluk değil… Bir minnet, bir gurur,sonsuz sevgi var.

Bozom’ a şarkılar yazılmış… Hem de ne şarkılar… Sözleri öyle derin, öyle içli ki… Müziği kalbime dokunmadı, resmen içine işledi... O ritim, o ses… Sanki Bozo’ nun sevgisini notalara dökmüşler. Her bir melodisi onun adımlarını… Her bir tınısı, mırlamasını hatırlattı. Müziğin böyle bir gücü var işte; kalpten çıkınca yine bir kalbe çarpıyor. Dün gece “ Yalnız değilsin, Bozo’ nun sevgisi çoğalıyor” diyen bu hediyeyi hayatım boyunca unutmayacağım.

***

Bazen gerçekten durup düşünürsün: “İyi insanlar kaldı mı hala? Varsa neredeler, neden bu kadar azlar?” Hayatın karmaşasında, kırgınlıkların ortasında, hayal kırıklıklarının ardından bu soru insanın aklından geçiverir. Ama sonra bir bakarsın… Kalbini duyan biri çıkar karşına. Hiç tanımadığın bir el uzanır sana, bir şarkı yazılır senin için, bir bakışta anlaşılır acın.

O zaman anlarsın, evet… Hala varlar. Belki azlar, belki görünmüyorlar hemen ama bir yerlerde varlar. Ve o insanlar, hayatın tüm sertliğine rağmen yumuşacık kalan kalpleriyle, İyiliği çoğaltanlardır. Onlarla yolun kesiştiğinde, tesadüf olmadığını bilirsin. Kaderin zarif bir hatırlatmasıdır bu: İyi insanlar hala var. 

Ve “SEN” de onlardan birisin.