Edepsiz Suç Bastırıyor

Daha önce yazmıştım, Bozo’ yu tanıyan herkesin onunla ilgili bir anısı vardır. Site görevlileri de buna dahil. 

O gün gaz kaçağı vardı. Karakışta, buz gibi bir günde hem de… Camlar kapılar sonuna kadar açık, içerisi kalabalık ve karışık… Herkes telaşlı eşyalar yerinden oynatılmış, tam bir kargaşa hakim. Saatler sonra durum normale döndüğünde, evdeki kaosu toplamaya çalışıyordum.Görevli kapımı çaldı, gülerek “Bozo evde mi?” dedi. Bir an öylece kaldım, zaten şaşkınım, her şey üst üste gelmiş… “Evde tabii” dedim. Demez mi; “O zaman aşağıdaki kim?” 

O an tüm o koşturmaca film şeridi gibi gözümün önünden geçti. Benim afacan ortamı koklamış, durumu tartmış sonra canını düşünmüş olacak ki, hiç arkasına bile bakmadan bizi orada bırakıp fırlamış aşağıya! Güya gazdan etkilenmesin diye yatak odasına götürmüştüm. Meğer o çoktan kapının açık kalmasında istifade etmiş, evden kaçıp site içinde turlamaya başlamış.

Bir aşağıya indim ki, Bozo karşımda… Yakalanmış gibi, suçluluğunu yüzünden okuduğum bir bakış, hafif kıvrımlı bıyıklarla “ Ben mi yaptım?” der gibi miyavlaması… Tam bir edepsizdi. Ama ne tatlıydı o haliyle… Hem suçlu hem güçlü, resmen suç bastırıyordu.

Bu anı ne zaman hatırlasam gülümserim. Bozo bir kedi değil, karakterdi, oyuncuydu, evin maskarasıydı. Ve ben onun her haline aşıktım.